Από την Αρχαία Αθήνα στο «Φαινόμενο Φειδία»: Η Κρίση της Άμεσης Δημοκρατίας
Το μοντέλο της άμεσης δημοκρατίας, που γεννήθηκε στην αρχαία Αθήνα με βάση την ίση συμμετοχή, την παρρησία και την αξιοκρατία, τίθεται ξανά στο μικροσκόπιο με αφορμή το κόμμα του Φειδία Παναγιώτου. Παρά τους ιστορικούς περιορισμούς της, η αθηναϊκή δημοκρατία έθεσε τα θεμέλια του πολιτικού ελέγχου, αν και συχνά υπήρξε ευάλωτη στη χειραγώγηση των δημαγωγών.
Σήμερα, το εγχείρημα «ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» του Φειδία φαίνεται να αποτυγχάνει προτού καν δοκιμαστεί ουσιαστικά. Η αρχική υπόσχεση ότι οι πολίτες θα έλεγχαν τις αποφάσεις μέσω της εφαρμογής «Agora» διαψεύδεται στην πράξη. Η άρνηση του κόμματος να θέσει σε ψηφοφορία κρίσιμα ζητήματα, όπως η εκλογή του Προέδρου της Βουλής —είτε λόγω πρόχειρου σχεδιασμού είτε λόγω σκοπιμότητας— αγγίζει τα όρια της πολιτικής εξαπάτησης.
Η σύγκριση με τον αρχαίο δημαγωγό Υπέρβολο είναι αναπόφευκτη. Ο Φειδίας, επιλέγοντας να εγκαταλείψει την έδρα του στη Βουλή, επιβεβαιώνει έναν καιροσκοπικό χαρακτήρα που στοχεύει στο βραχυπρόθεσμο κέρδος. Ενώ κατηγορούσε τους αντιπάλους του για έλλειψη θάρρους, ο ίδιος λειτούργησε εκ του ασφαλούς, δημαγωγώντας ένα κοινό που συχνά αδυνατεί να διακρίνει τον «ελέφαντα στο δωμάτιο».
Το φαινόμενο αυτό αναδεικνύει ένα σοβαρό έλλειμμα κριτικής σκέψης. Η ιστορία έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι οι κοινωνίες που ανέχονται τη δημαγωγία και τις απλοϊκές λύσεις σε σύνθετα προβλήματα, καταλήγουν να πληρώνουν βαρύ τίμημα. Το μάθημα για τον Κύπριο ψηφοφόρο παραμένει επίκαιρο: η δημοκρατία απαιτεί εγρήγορση και όχι τυφλή εμπιστοσύνη σε αφηγήματα χωρίς περιεχόμενο.
Πηγή: https://www.offsite.com.cy/apopseis/parembaseis/prin-alektora-fonisai-i-amesi-dimokratia-egine
