Η υπόθεση «Σάντη» και οι πρόσφατες αντιφάσεις γύρω από τους ισχυρισμούς του Μακάριου Δρουσιώτη έδωσαν την ευκαιρία στον Νίκο Αναστασιάδη να επανεμφανιστεί δημόσια με ύφος δικαιωμένου. Ο τέως Πρόεδρος, επιχειρώντας να υποβαθμίσει τις κατηγορίες εναντίον του ως «μυθοπλασίες», φαίνεται να πιστεύει πως η αμφισβήτηση της αξιοπιστίας ενός επικριτή του αρκεί για να παραγραφεί η πολιτική και θεσμική φθορά μιας δεκαετίας.
Ωστόσο, η λαϊκή ετυμηγορία για τη διακυβέρνηση Αναστασιάδη δεν οικοδομήθηκε πάνω στα βιβλία του Δρουσιώτη, αλλά πάνω στις βιωματικές εμπειρίες των πολιτών. Η κοινωνία δεν χρειάζεται αφηγήματα για να θυμηθεί το κούρεμα καταθέσεων, το οποίο επιβλήθηκε παρά τις ρητές προεκλογικές δεσμεύσεις, ούτε τις συνεχείς συγκρούσεις με ανεξάρτητους θεσμούς, όπως τον Γενικό Ελεγκτή και την Κεντρική Τράπεζα, που οδήγησαν σε μια πρωτοφανή απαξίωση της έννοιας του ελέγχου.
Το μεγαλύτερο στίγμα παραμένει το σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων». Το πόρισμα της Επιτροπής Νικολάτου, που κατέγραψε πως το 53% των πολιτογραφήσεων ήταν παράνομες, δεν είναι λογοτεχνία αλλά πραγματικότητα. Η Κύπρος διαπομπεύτηκε διεθνώς ως «πλυντήριο» και φορολογικός παράδεισος, με αναφορές σε “offshore president”, πλήττοντας ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία της χώρας.
Είναι ουτοπικό να θεωρείται ότι η τρέχουσα συγκυρία μπορεί να λειτουργήσει ως «λευκαντήριο» για τα όσα καταγράφηκαν την περασμένη δεκαετία. Η πολιτική ευθύνη για τον Συνεργατισμό, τα ασυμβίβαστα και τον διεθνή διασυρμό δεν διαγράφεται επειδή δέχεται πλήγματα το αφήγημα ενός ερευνητή. Η προσπάθεια του τέως Προέδρου να επιστρέψει ως θριαμβευτής αγνοεί το γεγονός ότι η Ιστορία γράφεται από το συνολικό αποτύπωμα μιας εξουσίας και όχι από στιγμιαίους αντιπερισπασμούς. Στην περίπτωση της Κύπρου, το δράμα συμπυκνώνεται σε μια θλιβερή παραλλαγή του Ντοστογιέφσκι: ένα «Έγκλημα χωρίς Τιμωρία».
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1712124/trizi-to-afigima-drousioti-santis-den-katarrei-omos-i-laiki-etimigoria-gia-anastasiadi/
