Καθώς πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές, το πολιτικό σκηνικό κατακλύζεται από υποψηφίους που αναζητούν απεγνωσμένα την προσοχή της κοινής γνώμης. Μέσα από αφίσες, τηλεοπτικά παράθυρα και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, πολλοί «δηλώνουν παρόντες» χωρίς ωστόσο να κομίζουν ουσιαστικές προτάσεις ή συγκροτημένη σκέψη.
Το φαινόμενο της πολιτικής «αερολογίας» ενισχύεται από το πρόσφατο παράδειγμα του Φειδία, ενός νεαρού που, παρά την παραδεδομένη άγνοιά του για τα κοινά, κατάφερε να κυριαρχήσει στη δημόσια σφαίρα μέσω της τέχνης του εντυπωσιασμού. Αυτή η τάση οδηγεί στην εμφάνιση πολλών φιλόδοξων προσώπων που λειτουργούν ως «κύμβαλα αλαλάζοντα». Η γνωστή βιβλική φράση περιγράφει με ακρίβεια τους ανθρώπους που κάνουν θόρυβο και είναι γεμάτοι λόγια, αλλά στερούνται εσωτερικού περιεχομένου και ουσίας.
Η ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται, θυμίζοντάς μας την περίπτωση του αρχαίου Αλκιβιάδη. Ο ανιψιός του Περικλή ήταν μετρ της αυτοπροβολής —όπως αποδεικνύει η περίφημη ιστορία όπου έκοψε την ουρά του πανάκριβου σκύλου του για να ασχολείται η πόλη μαζί του— στοχεύοντας στον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τις αμφιλεγόμενες δραστηριότητές του. Παρά τον εγωκεντρισμό και τις πολιτικές του παλινωδίες μεταξύ Αθήνας, Σπάρτης και Περσίας, ο Αλκιβιάδης διέθετε αναμφισβήτητες ηγετικές και στρατηγικές ικανότητες.
Σήμερα, η σύγκριση παραμένει απογοητευτική. Ενώ οι εκκεντρικές προσωπικότητες του παρελθόντος συνδύαζαν τη ματαιοδοξία με το ταλέντο, τα σύγχρονα «κύμβαλα» της πολιτικής φαίνεται να επενδύουν αποκλειστικά στο θράσος. Το διακύβευμα των εκλογών παραμένει αν οι πολίτες θα επιλέξουν την ουσία ή αν θα παρασυρθούν από τον κενό θόρυβο όσων φιλοδοξούν να νομοθετήσουν χωρίς τα απαραίτητα εφόδια.
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1717544/kimvalon-alalazon/
