Από τις γραφικές υποσχέσεις περασμένων δεκαετιών για «θάλασσα στα βουνά» μέχρι τον κινηματογραφικό «Μαυρογιαλούρο», η πολιτική εξαπάτηση μέσω ανεκπλήρωτων δεσμεύσεων αποτελεί διαχρονικό φαινόμενο. Σήμερα, οι υποσχέσεις αυτές μεταφέρονται στον ψηφιακό κόσμο, όπου η τεχνητή νοημοσύνη και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δημιουργούν νέες ψευδαισθήσεις.
Η πρόσφατη συνεργασία της Προέδρου της Βουλής, Αννίτας Δημητρίου, με τον Φειδία Παναγιώτου για τη δημιουργία ενός βίντεο, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Το ζήτημα δεν έγκειται στη χρήση του TikTok ως εργαλείου επικοινωνίας, αλλά στο περιεχόμενο των όσων ειπώθηκαν. Παρά το γεγονός ότι η Πρόεδρος της Βουλής οφείλει να γνωρίζει τις συνταγματικές περιορισμούς, το βίντεο φάνηκε να αγνοεί το Άρθρο 80 του Συντάγματος, το οποίο απαγορεύει στους βουλευτές να υποβάλλουν προτάσεις νόμου που αυξάνουν τις κρατικές δαπάνες.
Ο Φειδίας Παναγιώτου φαίνεται πως είχε επιχειρήσει παρόμοια «ανοίγματα» προς τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο, επιδιώκοντας τη συμμετοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας και υπουργών σε αντίστοιχα βίντεο. Η προσπάθεια αυτή απορρίφθηκε, καθώς η εκτελεστική εξουσία απέφυγε να εμπλακεί σε μια επικοινωνιακή τακτική που στερείται πολιτικού βάθους.
Το TikTok αποτελεί αναμφίβολα ένα ισχυρό εργαλείο που καθιστά την πολιτική πιο άμεση και «ζωντανή». Ωστόσο, η επικοινωνία δεν μπορεί να υποκαταστήσει την παραγωγή πολιτικής. Η τάση να παρουσιάζεται το «απολιτίκ» ως σύγχρονη πολιτική στάση εγκυμονεί κινδύνους, καθώς οι παλιές νοοτροπίες του εντυπωσιασμού παραμένουν ζωντανές, αλλάζοντας απλώς περιτύλιγμα. Όπως διδάσκει και το κλασικό έργο «Υπάρχει και φιλότιμο», κάποιες συμπεριφορές φαίνεται πως δεν αλλάζουν ποτέ, ανεξάρτητα από την εξέλιξη της τεχνολογίας.
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1730741/ginete-thalassa-sti-lefkosia-gia-choretikes-vouties/
