Ο Μαχμούτ Αμπάς έχει παραδεχθεί επανειλημμένα, με πιο χαρακτηριστική την αναφορά του το 2018 στη Ραμάλα, μια ιστορική αλήθεια που συχνά αποσιωπάται: το 1948, οι αραβικοί στρατοί ανάγκασαν τους Παλαιστινίους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους, υποσχόμενοι ταχεία επιστροφή μετά την εξόντωση των Εβραίων. Αυτή η παραδοχή, που πρωτοεμφανίστηκε σε άρθρο του ήδη από το 1976, αποδομεί το μονοδιάστατο αφήγημα γύρω από τη «Νάκμπα».
Η ιστορική πραγματικότητα του 1948 καταγράφει την απόρριψη του σχεδίου του ΟΗΕ από την αραβική πλευρά και την επιλογή της πολεμικής σύγκρουσης με στόχο την εθνοκάθαρση των Εβραίων. Παρά τη στρατιωτική υπεροχή των αραβικών κρατών, η προσπάθεια απέτυχε. Περίπου 722.000 Άραβες βρέθηκαν εκτός του νεοσύστατου κράτους, ενώ 180.000 παρέμειναν και ενσωματώθηκαν στο Ισραήλ, αποτελώντας σήμερα το 20% του πληθυσμού με πλήρη δικαιώματα και ελεύθερη κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
Το Ισραήλ δεν αρνείται τις εκδιώξεις που συνέβησαν εν μέσω πολέμου, σε μια περίοδο που οι Εβραίοι δέχονταν συνεχή πολύνεκρα πογκρόμ, ενώ ο Αρχιμουφτής της Ιερουσαλήμ συνεργαζόταν με τον Χίτλερ. Η αυτοκριτική για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου αποτυπώνεται ακόμη και στην ισραηλινή λογοτεχνία που διδάσκεται στα σχολεία, αναδεικνύοντας τα ηθικά διλήμματα της επιβίωσης.
Σήμερα, η δημοκρατία του Ισραήλ επιτρέπει σε Άραβες φοιτητές να πραγματοποιούν εκδηλώσεις για τη «Νάκμπα», παρά τις αντιδράσεις πολιτών που υπενθυμίζουν ότι η επέτειος αυτή αφορά ουσιαστικά μια αποτυχημένη απόπειρα γενοκτονίας. Σε μια εποχή έντονης ιστορικής διαστρέβλωσης, η αναδρομή στα πραγματικά γεγονότα αναδεικνύει τις ευθύνες των αραβικών ηγεσιών στην τραγωδία του παλαιστινιακού ελληνισμού.
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1722603/i-istoria-ine-afti-pou-ine-to-paron-episis/
