Η Τρόζενα, ένα χωριό της Λεμεσού που παρέμενε εγκαταλελειμμένο και ξεχασμένο από τη δεκαετία του 1980, βρέθηκε ξαφνικά στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου. Η είδηση μιας μεγάλης επένδυσης από ξένο υπήκοο στην περιοχή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, φέρνοντας στην επιφάνεια ζητήματα κοινωνικής υποκρισίας και καθυστερημένης κρατικής παρέμβασης.
Για δεκαετίες, η Τρόζενα ήταν ένας τόπος γεμάτος ερείπια και βάτους, τον οποίο ελάχιστοι γνώριζαν. Όλα άλλαξαν όταν ένας Ευρωπαίος πολίτης αποφάσισε να επενδύσει στα ορεινά, αναζητώντας επί τρία χρόνια τους ιδιοκτήτες των μισογκρεμισμένων σπιτιών. Στόχος του είναι η αναπαλαίωση του οικισμού και η δημιουργία ενός χώρου φιλοξενίας που θα αναζωογονήσει την περιοχή, αντί για την κατασκευή πολυώροφων πύργων που συνήθως μένουν στο απυρόβλητο.
Η αντίδραση μέρους της κοινής γνώμης ήταν άμεση, εστιάζοντας στο γεγονός ότι η περιοχή εντάσσεται στο δίκτυο Natura 2000. Ωστόσο, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι οι κρατικές υπηρεσίες και ο ΕΟΑ Λεμεσού κινητοποιήθηκαν για να ελέγξουν πιθανές παρανομίες μόνο αφού το θέμα πήρε διαστάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η κριτική εστιάζεται στην αντίφαση: αν ο ίδιος επενδυτής επέλεγε τις ήδη λεηλατημένες παραλίες για κάποιο καζίνο-resort, η υποδοχή θα ήταν πιθανότατα θερμότερη.
Ενώ οι κάτοικοι των γύρω κοινοτήτων, όπως το Άρσος, βλέπουν στην κίνηση αυτή μια ουσιαστική προοπτική ανάπτυξης, οι πολέμιοι του έργου ζητούν την επαναφορά του χώρου στην προτέρα κατάσταση. Αυτό, πρακτικά, θα σήμαινε την επιστροφή στην ερήμωση, τα χόρτα και τα ερείπια. Το ζήτημα αναδεικνύει την ανάγκη για αυστηρό έλεγχο της νομιμότητας, αλλά ταυτόχρονα στηλιτεύει την τάση μας να προτιμάμε ένα χωριό «φάντασμα» από μια επένδυση που του δίνει ξανά ζωή.
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1719299/emis-kirie-to-theloume-gerimo-to-chorio-mas/
