Σε μια περίοδο ακραίας γεωπολιτικής έντασης, η κοινή στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν πυροδότησε έντονες αντιδράσεις, με τη Ρωσία και τη Βόρεια Κορέα να πρωτοστατούν στις καταδίκες. Ο Βλάντιμιρ Πούτιν, παρά τη συνεχιζόμενη εισβολή στην Ουκρανία, χαρακτήρισε τις επιθέσεις «κυνική παραβίαση» του διεθνούς δικαίου και της ανθρώπινης ηθικής, ενώ εξήρε την προσωπικότητα του Αγιατολάχ Χαμενεΐ, χαρακτηρίζοντάς τον «εξαιρετικό πολιτικό».
Το Κρεμλίνο προειδοποιεί πλέον ανοιχτά για τον κίνδυνο πυρηνικής καταστροφής και πλήρους αποσταθεροποίησης της Μέσης Ανατολής. Μάλιστα, ο Ρώσος ηγέτης φέρεται να διεμήνυσε στον Ντόναλντ Τραμπ πως οποιαδήποτε άμεση επίθεση στο Ιράν θα μπορούσε να προκαλέσει ρωσική αντεπίθεση. Παρά το πολεμικό κλίμα, ο Πούτιν αυτοπροτείνεται ως διπλωματικός διαμεσολαβητής, μια κίνηση που προκαλεί σκεπτικισμό δεδομένης της τετραετούς πολεμικής σύρραξης στην Ουκρανία.
Στο πλαίσιο αυτό, οι αναλύσεις κορυφαίων διανοουμένων αναδεικνύουν το βάθος της κρίσης. Ο Γιουβάλ Νόα Χαράρι προειδοποιεί ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία κατέρριψε το διεθνές ταμπού κατά της επίθεσης ισχυρών κρατών σε ασθενέστερα, πυροδοτώντας έναν παγκόσμιο ανταγωνισμό εξοπλισμών που απειλεί τους προϋπολογισμούς για την υγεία και την παιδεία.
Την ίδια στιγμή, το έργο του εμβληματικού Άμος Οζ προσφέρει μια διαφορετική οπτική για τη Μέση Ανατολή. Ο Οζ υποστήριζε ότι η ειρηνική συμβίωση δεν απαιτεί απαραίτητα τη συμφωνία πάνω στην ιστορική αλήθεια ή την απόδοση ευθυνών για το παρελθόν. Αντίθετα, πρότεινε την αποδοχή δύο αλληλοαποκλειόμενων αλλά εξίσου έγκυρων αφηγήσεων, τονίζοντας ότι η έξοδος από το τέλμα απαιτεί μια δόση σχετικοκρατίας και την υπέρβαση των άκαμπτων εθνικών θέσεων. Σε έναν κόσμο που στρατιωτικοποιείται ραγδαία, η σύγκρουση των όπλων φαίνεται να συμβαδίζει με την αδυναμία κατανόησης της ιστορίας του «άλλου».
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1688205/trab-ke-netaniachou-vomvardizoun-poutin-kani-ton-irinopio-ki-enas-singrafeas-tous-tiligi-olous-se-mia-kolla/
