Το μεγαλείο του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και των αγωνιστών της ΕΟΚΑ παραμένει ένα διαρκές ερώτημα που προκαλεί δέος. Πώς ένας 19χρονος νεαρός βρήκε τη δύναμη να ορθώσει το ανάστημά του απέναντι στον αποικιοκράτη δικαστή, δηλώνοντας με παρρησία πως όσα έπραξε ήταν για την ελευθερία της Κύπρου; Οι ήρωες εκείνης της εποχής, άνθρωποι της βιοπάλης, των σχολείων και των εκκλησιών, μεταμορφώθηκαν σε μυθικούς γίγαντες, παλεύοντας για την Ένωση και την Ελευθερία απέναντι σε μια πανίσχυρη αυτοκρατορία.
Στον αντίποδα, η σημερινή πραγματικότητα φαντάζει θλιβερή. Η γενιά μας αναλώνεται σε ατέρμονες συζητήσεις αμφισβήτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με ορισμένους να διερωτώνται αν ο αγώνας ήταν ιστορικό λάθος ή αν η αποικιοκρατία ήταν τελικά προτιμότερη. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί επιχειρούν συχνά να αποδομήσουν την εθνική αυτογνωσία, παρουσιάζοντας την ιστορική μνήμη ως «σοβινισμό» και τον σεβασμό προς την ΕΟΚΑ ως κάτι που δεν συνάδει με τον σύγχρονο μοντερνισμό.
Είναι οξύμωρο να θεωρείται αναχρονιστικό το όνειρο της ελευθερίας, ενώ το νησί παραμένει υπό το στίγμα των βρετανικών βάσεων και των αποικιακών καταλοίπων. Σήμερα, οι αξίες της αυταπάρνησης έχουν αντικατασταθεί από την επιδίωξη του βολέματος και της υλικής ευμάρειας. Φαίνεται πως έχουμε πεισθεί ότι είναι προτιμότερο να επιβιώνουμε ως υποτελείς παρά να διεκδικούμε το υπέρτατο αγαθό της αξιοπρέπειας.
Ωστόσο, η αλήθεια παραμένει αμείλικτη: αν δεν υπήρχαν αυτοί οι «ημίθεοι» και οι θυσίες τους, ο λαός μας δεν θα είχε καμία ρίζα να τον κρατά στη γη του. Η ιστορία μας δεν πρέπει να κρύβεται κάτω από στρώσεις ισοπέδωσης· ο σεβασμός προς εκείνους που πολέμησαν για την «αλήθεια και τα εθνικά συμφέροντα» είναι ο μόνος δεσμός που μας συνδέει ακόμα με την ταυτότητά μας.
Πηγή: https://www.philenews.com/apopsis/arthra-apo-f/article/1695153/os-kiprios-pou-theli-tin-eleftheria-tou/
